ಹಳ್ಳಿ ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಅಕ್ಕಿಅನ್ನದ ತುತ್ತಿಗಾಗಿ ನಡೆಯುವ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟ. ಒಂದು ತುತ್ತು ಅನ್ನ ಬೇಯಿಸಲು ಸೌದೆ ಬೇಕು. ಆ ಸೌದೆಗಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಕಾಡಿನ ದಾರಿಗೆ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ವಾಹನಗಳು ತಲುಪಲಾರದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಸಾಗುವ ಸೌದೆ, ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ಅಡುಗೆಯ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ದೂರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿವು ತಣಿಸಲು ಆ ಸೌದೆ ತಪ್ಪದೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನ ಬವಣೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಂದು ಕಾಲ ಬದಲಾದರೂ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಬದುಕಿನ ತಳಹದಿ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರ ಮನೆಗೆ ವಾಹನಗಳು ಬಂದರೂ, ಹಲವರ ಬದುಕು ಇನ್ನೂ ಹಳೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಲಭ ಜೀವನದ ತೆರೆ ಇನ್ನೂ ಹರಡಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತುತ್ತಿನ ಹಿಂದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಸಿರಿನ ಹಿಂದೆ ಶ್ರಮದ ಮೌಲ್ಯ ಅಡಗಿದೆ.
ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಬವಣೆಗಳ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಶ್ರಮದ ಸೌಂದರ್ಯದ ಪ್ರತಿರೂಪ. ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತುತ್ತು, ಕಾಡಿನಿಂದ ತಂದು ಇಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೌದೆ – ಹಳ್ಳಿಯವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬದುಕಿನ ಶ್ರಮವೇ ಅವರ ಹಬ್ಬ, ಬದುಕಿನ ಪಯಣವೇ ಅವರ ಕಾವ್ಯ.
ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಬವಣೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಮಹತ್ವ, ಶ್ರಮದ ಮೌಲ್ಯ, ಬದುಕಿನ ಗಂಭೀರ ಸೌಂದರ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಒಂದು ಶಾಶ್ವತ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ “ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಶ್ರಮದೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುವ ಪಯಣ”.
~ರಾಂ ಅಜೆಕಾರು ಕಾರ್ಕಳ
